Non creo moito niso da inspiración

El mirador

Milagros Cotelo Rama
O Pazo da Cultura acolle ata o próximo día 9 unha mostra da artista carballesa.

Sete anos despois da súa primeira exposición, Milagros Cotelo mostra ao público carballés catorce novas obras.

-¿Como empezou nisto da pintura?

-Desde sempre me gustou pintar e debuxar, e hai xa moitos anos que comencei a asistir ás clases na Casa da Xuventude. A pintar xa máis en serio, comencei hai dez anos.

-As paisaxes e as figuras humanas parecen ser as notas dominantes nesta nova mostra.

-Sempre me gustou moito a natureza e pintar paisaxes é algo moi relaxante. En canto á figuración, é algo que estou facendo nesta nova etapa e que me serve para reflexar a soídade e a incomunicación que sofre moita xente.

-Hai algún estilo ou autor que a marcase especialmente.

-Gústame moito o expresionismo e o impresionismo, pero tamén admiro a Velázquez, Dalí ou Barceló. Sobre as influencias, penso que vas collendo un pouco de todos.

-¿Cómo é o seu xeito de traballar?

-Fago bocetos antes de poñerme diante do lenzo. Ás veces podo estar con dous cadros á vez, ou deixar un para dedicarme a outro, e retomar o primeiro un tempo despois. O problema é que só pinto un día á semana.

-¿E que sucede se a inspiración se presenta noutro momento?

-Non creo moito niso da inspiración, aínda que non sei que pasa no caso dos xenios.

-A mostra está a ter moi boa acollida.

-Si, desbordoume totalmente o acto da inauguración no que estivo toda a miña familia, os meus amigos, os representantes do Concello.

-O seu traballo tamén é un exemplo de que a arte non entende de barreiras.

-Na medida, en que un ten algunha posibilidade, aínda que sexa pequena, eu creo que así é.

-¿É complicado conseguir un cadro seu?

-No caso desta mostra, entre familiares e amigos xa non vai quedar para ninguén máis.

-¿Próximos proxectos?

-Quero retomar o debuxo e tamén modelar.

 

 

Fonte: La Voz de Galicia (Carballo)

Ler máis